Met z'n 60 naar Tenerife

>>> Fotoreportage

13 december:

Onze vlucht vertrekt reeds om 06u35. Een vlotte vlucht van iets meer dan 4 uur brengt ons naar de zuidelijke luchthaven van het bekendste Canarische eiland. Vermits we in de voormiddag aankomen, hebben we nog een mooie dag voor ons om het hotel en z’n omgeving te leren kennen. In de late namiddag krijgen we dan de kennismakingssamenkomst met voorstelling van de Kraulandgidsen en het wandelprogramma.

Wandeldag 1 – MONTAÑA BLANCA

We rijden bij de heenrit noordwaarts langsheen de westkust. De gids vertelt ons dat we langs een geheel andere weg zullen terugkeren van de wandeling. Zo leren we van bij de aanvang van onze wandelvakantie meteen alle vegetatiestroken van het eiland kennen. We gaan immers van 0 naar ruim 2500 meter hoogte. We rijden tot Guia de Isora en gaan daar rechtsaf, de Teide tegemoet. Op 2200 meter bereiken we de grens van het Nationaal Park Las Cañadas. We nemen even nota van de ‘Schoen van de koningin’ en ‘De Godsvinger’, twee nogal beroemde rotsformaties, passeren de Parador National van Tenerife, ook het grondstation van de kabellift van de Teide om dan 10 minuten verder het vertrekpunt van onze eerste wandeling te bereiken. Op een infobord staat de wandeling tot de top van de Montaña Blanca uitgestippeld. Onze gids meldt ons dat we die niet volledig gaan volgen, maar ergens halfweg rechts afslaan, richting El Portillo. Onder normale omstandigheden is de klim een lachertje. Nauwelijks 180m hoogteverschil in anderhalf uur. Alleen, de stormwind op kop is een nogal zware extra belasting. Sabine en Frank van 1 zouden bij deze windsnelheden iedereen afraden z’n auto onder bomen te parkeren en het Zoniënwoud zou zeker afgesloten worden. Na de afslag lopen we op een andere flank van de berg en is de wind verdwenen. De zon daarentegen doet haar werk en de koude is vlug vergeten. De wandeling eindigt aan het bezoekerscentrum van het Nationaal Park, waar we een verzameling van de zeldzame planten uit de Cañadas vinden. Aansluitend ondergaan we onze eerste ‘plaatselijke’ maaltijd. Het gaat er gezellig aan toe.

Wandeldag 2 – ARONA

Na nauwelijks 20 km rijden stoppen we reeds om aan de wandeling te beginnen. Arona is momenteel de rijkste gemeente op Tenerife. Veertig jaar geleden bedachten ze het toerisme in het zuiden van het eiland. Playa de las Americas en Los Christianos zijn er (niet bepaald) de stille getuigen van. We starten onze wandeling met een bezoek aan het plaatselijke kerkje. Een non, die toch wel wat geschrokken is van het overrompelend bezoek van een twintigtal raar uitgedoste ‘gelovigen’, is na enige uitleg toch bereid alle verlichting in het kerkje aan te steken, wat het mogelijk maakt mooiere foto’s te maken. Op wandelgebied is vandaag de Roque de los Brezos (1.111m) het middelpunt van de tocht. We lopen 1500 meter lager dan gisteren en zien veel meer vegetatie dan voorheen. Op plantaardig vlak is het bijna onvoorstelbaar hoe planten hier op zomer/winter anders reageren dan bij ons. Vandaag veel zon aan de stranden, maar heel wat bewolking in het centrum van het eiland. Mooi voor de zonnekloppers en prima voor ons bij het beklimmen van de Roque. In een brandende zon zou het zeker een stuk zwaarder zijn geweest. De fotofanaten hebben wel wat meer pech, want waar panoramische uitzichtpunten zijn, is alleen een grijze nevel te zien. We zijn in de wolken, hoewel we daar eigenlijk een andere betekenis zouden willen aan geven. Uiteindelijk bereiken we het restaurantje in Villaflor, waar we terug kunnen genieten van een plaatselijk menu.

Wandeldag 3 – TAUCHO

Vandaag wordt het een heuse boswandeling door een woud van Canarische pijnbomen. We lopen constant tussen 900 en 1.100 meter hoogte. Helaas ook de hoogte waarop de wolken alweer hangen. En de fotografen onder ons hebben nog eens pech. We beëindigen de tocht met een doorkruising van de Baranco del Infierno met aansluitend alweer een plaatselijke maaltijd. Het valt op dat de groep goed aaneen hangt, want er wordt aan tafel wat afgelachen. De sfeer zit er goed in en dat belooft voor de twee volgende wandelingen.

Wandeldag 4 – MASCA

We worden naar Los Gigantes gebracht. In de jachthaven daar wacht ons de boot op die ons naar de ingang van de Masca-kloof zal brengen. Onderweg, in de directe omgeving van hangnetten waarin vis gekweekt wordt, worden we geconfronteerd met dolfijnen die geduldig wachten op vissen die uit de netten weten te ontsnappen. De kapitein is zo vriendelijk te vertragen, zodat we de dieren gemakkelijker kunnen observeren. Het aan land gaan is een beetje avontuurlijk. Eén misstapje, en je ligt meteen in de Atlantische Oceaan… Maar iedereen geraakt veilig – en vooral droog – aan land. Er wacht ons een flinke klim van zo’n 600m hoogteverschil in de kloof. Nogal wat wandelaars onder ons deden al de Samaria-kloof en Imbros-kloof op Kreta. Wat moeilijkheidsgraad betreft, zeker vergelijkbaar, alleen dalen we hier niet af, maar klimmen we van zeeniveau naar de top. Op enkele plaatsen hebben we al onze ledematen nodig om enkele rotsformaties te bedwingen. Maar uiteindelijk geraakt iedereen zonder kleerscheuren boven. En was iedereen tevreden het gehaald te hebben. Bij de aansluitende maaltijd zal er wel een biertje meer gedronken zijn dan gewoonlijk. Eigenlijk gaat zo’n wandelvakantie razendsnel voorbij, morgen krijgen we reeds de vijfde en laatste wandeling. Er zijn er reeds die al de vraag stellen om nog een zesde wandeldag te organiseren. We zien wel, of er voldoende belangstelling is.

Wandeldag 5 – SOMBRERO DE CHASNA

Onze vlucht vertrekt reeds om 06u35. Een vlotte vlucht van iets meer dan 4 uur brengt ons naar de zuidelijke luchthaven van het bekendste Canarische eiland. Vermits we in de voormiddag aankomen, hebben we nog een mooie dag voor ons om het hotel en z’n omgeving te leren kennen. In de late namiddag krijgen we dan de kennismakingssamenkomst met voorstelling van de Kraulandgidsen en het wandelprogramma.

Vermits onze terugvlucht slechts vrij laat op zaterdagavond is, hebben we zo goed als twee volle dagen over. Een groep van 17 moedigen hebben in overleg met twee gidsen een zesde wandeling gepland. De anderen zwerven uit over het eiland. Sommigen tot in het Noordelijke Santa Cruz. Voor de shoppers is het hier leuk meegenomen. De prijzen zijn hier flink gunstiger dan in ons Belgenlandje. Deze AKTIVIA-reis eindigt pas omstreeks 05u00 zondagmorgen als we met een uurtje vertraging landen op Zaventem. Enkele medereizigers hebben het reeds over volgende reizen. Dit jaar doen we zeker nog Turkije, Kreta, Kroatië en Menorca.

Nog te vermelden: groep 1 maakte de wandelingen van de wandelvakantie in de hierboven beschreven volgorde. De andere groepen deden dezelfde wandelingen, maar in een andere volgorde.

Tekst en foto’s: Erik Lievens