>>> Fotoreportage
Afspraak met z’n allen op onze nationale luchthaven Brussel. Iedereen is verrassend stipt op tijd voor het inchecken en de vlucht die er op volgt, is dat ook.
Vermits we reeds in de voormiddag aankomen in ons hotel, heeft ongeveer de helft een beetje pech, want de kamers zijn nog niet allemaal klaar. Dat komt pas rond 13u00 in orde. Ondertussen kunnen we toch alvast hotel en omgeving verkennen. Om 18u30 maken we kennis met de Krauland-gidsen en het wandelprogramma.
Onze eerste wandeling. We rijden met de bus naar San Thomas. We starten met een wandeling langsheen de kust om dan over te gaan in de vallei, genoemd Barranc de Binigaus. Binigaus is een grote boerderij aan het einde van de vallei. “Bini” betekent zoveel als “zoon van”. Eén der voorouders heette dus min of meer “Gaus”. De vallei is in duizenden jaren gevormd in de kalkrotsen en vooral de grot Cova des Colombs valt hier te bewonderen. Reeds 5000 jaar geleden leefden hier mensen en de grot heeft meer dan waarschijnlijk een bijzondere religieuze betekenis toegewezen gekregen. De wandeling zelf loopt doorheen een prachtig natuurlandschap in een voor ons nagenoeg onbekende stilte. Op het einde van de wandeling bereiken we het plaatselijke restaurantje waar we een lekker voorgerecht en, als vis-hoofdschotel, tong voorgeschoteld krijgen. Een bijzonder lekker eetmaal als afsluiter van onze eerste wandeldag kan tellen!
Iedereen zal wel gewekt zijn door het immens zware onweer heel vroeg in de morgen. De krakende donderslagen waren niet te tellen. Tijdens het ontbijt en bij de heenrit regent het pijpenstelen. Naarmate we ons doel, het uiterste noord-westen van het eiland, naderen, begint het wat op te klaren. Door het - nu weliswaar voorbije - slechte weer, wordt het traject van de geplande wandeling aangepast. We rijden meteen naar het eindpunt van de wandeling en starten in de omgekeerde richting als oorspronkelijk gepland. (de andere groep doet de wandeling op latere datum en zal ze doen zoals voorzien) Er staat nog een stevige bries, maar het regent toch niet meer. We lopen hier op het meest onbewoonde gebied van het eiland. Een vlakte, opgedeeld door de eeuwenoude “droge muren” en met hier en daar trapvormige Barraques. (stenen bouwwerken, daterend van lang voor onze jaartelling) Af en toe ontmoeten we nog wandelaars; rondtrekkende groepjes schapen, zoekend naar karig voedsel. We wandelen in een grote cirkel en bereiken terug onze bus die ons naar Ciutadella (de oude hoofdstad) voert om er te genieten van een lekkere lunch. Thuis zijn we met z’n allen vertrouwd met startzalen van wandeltochten waar een massa wandelaars doorheen gelopen heeft na een modderig parcours. Nu kennen ze dat in dat restaurant in Ciutadella ook !!!
De parcoursmeesters van onze clubs zullen het fenomeen kennen. Eigenaars die wandelgebieden en wegen afsluiten. Onze gidsen hebben ontdekt dat de voorgestelde wandeling voor vandaag grotendeels enkel nog over autowegen kan. Daarom wordt ze volledig door een andere vervangen. We rijden met de bus naar de oostkust en vangen onze tocht aan in Es Grau, een klein vissersdorpje. We lopen langsheen de kust met afwisselend stijgen en dalen in alweer die, voor ons ongekende, stilte. We bewegen ons in een zeer groen landschap. Deze keer leggen we toch een grotere afstand af en eindigen in Sa Mesquida waar we ruim een half uur te vroeg aankomen voor de afspraak met de bus die ons komt ophalen. Geen nood echter, We verblijden graag Bar Mesquida met een bezoek. Ze zullen het daar geweten hebben. Tweeëntwintig dorstige Belgen in een kleine Menorcaanse bar!
De bus voert ons nog naar Mahon, de nieuwe hoofdstad van het eiland. Na een korte verkenning van de oude binnenstad, wacht ons alweer een lekkere maaltijd. Dit was weer een prachtige wandeldag en vooral; we hebben geen regen gehad!
In alle vroegte weer gewekt door gedonder. Maar bij het ontbijt en als we met de bus vertrekken is het droog. Meer zelfs, het is zonnig. De rit van ruim een uur brengt ons naar het vertrekpunt op het uiterste westen van de zuidkust. (So Na Parets) Onderweg houden we even halt op het hoogste punt van het eiland met het klooster, toegewijd aan Nostra Senyora Del Toro. Dit was normaal het eindpunt van onze oorspronkelijk geplande wandeling van gisteren.
We starten onze tocht , die zich volledig langs de zuidkust begeeft, in oostelijke richting. Op het kleine idyllische strandje met fijn zand (en we gaan er vandaag nog zo een aantal passeren) vallen we op met onze groep. Vooral onze kledij is anders dan de bi-, mono- en zero-kini’s die we er tegen komen. Het hoeven niet steeds prachtige vergezichten, rotsformaties en planten te zijn. Hier zijn ook een paar mooie stukjes natuur te zien…
De tocht gaat verder over wat duizenden jaren geleden nog de zeebodem was. Geen dorre plantengroei hier. Alle mogelijke schakeringen van groen en prachtige uitzichten over de opeenvolgende baaien. Het is ook al aangenaam dat we voor het eerst zonnecrème nodig hebben om ons te beschermen tegen de toch wel hete zon. Nu maar hopen dat we morgen, voor de afsluitwandeling, terug zo’n mooi weer krijgen.
Vandaag rijden we terug naar de noordkust tot een strandje, net voor Calas de Acols. We wandelen doorheen een gebied met een totaal andere vegetatie dan bij de vorige wandelingen. De omgeving is zo groen dat het hier toch wel veel moet regenen. Het wandelpad gaat steeds op en neer tussen zeeniveau en zowat 100 meter. Deze morgen, voor het ontbijt heeft het weer water gegoten, maar tijdens de wandeling hebben we toch prachtig weer. Het eerste gedeelte van de wandeling gaat onbeschermd over rotsen en stranden. Eens de hitte komt, lopen we doorheen bossen van steeneiken. Door de gidsen goed gekozen! Omgekeerd ware de tocht veel lastiger geweest.
Na alweer een voortreffelijke maaltijd, volgt de uitreiking van de oorkondes met een traktatie vanwege Krauland onder de vorm van een Hierbas, de lokale likeur van de Balearen. We nemen afscheid van de gidsen die ons 5 dagen begeleidden en zijn het met ons allen eens dat dit de zoveelste mooie Aktiviareis in samenwerking met Krauland was.
Vandaag een vrije dag. Heel wat wandelaars laten zich, per taxi of met het openbaar vervoer, naar Mahon voeren voor een stadsbezoek. Het is zaterdag en dan is er ook markt. Andere hebben dan ergens wandelkaarten op de kop getikt en doen een wandeling in de directe omgeving van het hotel.
Het restaurant gaat deze morgen extra vroeg open, want er zijn nogal wat vertrekkers in ons hotel. Onze groep van 44 is daar slechts een deel van. Onze terugreis verloopt zeer vlot en we betreden rond de middag alweer onze vaderlandse bodem. Er wordt uitgebreid afscheid genomen en sommigen zeggen een tot weerziens op een volgende reis. Volgende bestemmingen; Lanzarote en Cuba.
Tekst en foto’s: Erik Lievens