>>> Fotoreportage

Zaterdag 12/12

Alle 51 ingeschrevenen voor deze 24ste AKTIVIA-Wandelvakantie zijn perfect tijdig op onze nationale luchthaven.  Een bijzonder stipte en vlotte vlucht brengt ons in iets minder dan 4 uren naar Lanzarote, een van de 7 Canarische Eilanden.  Het is nog voormiddag als we in ons hotel aankomen.  De kennismaking met onze gidsen en het wandelprogramma staat pas om 18u30 op de agenda.  We hebben dus ruimschoots de tijd om hotel en omgeving te verkennen.  Die avond zullen wel weinigen gebruik gemaakt hebben van het aanbod van shows en animatie in het hotel.  Het is een lange dag geweest en morgenvroeg staat reeds de eerste wandeling op het programma.   

Zondag 13/12 De reis naar het ontstaan van de wereld.

Om 9u00 wachten de 2 bussen de twee wandelgroepen op.  Onze groep rijdt een half uurtje richting nationaal park Timanfaya.  De laatste erupties tussen 1730 en 1736 vormden het bizarre lavalandschap.  We volgen oude wegen doorheen deze omgeving.  De afwisselende bruine, rode en zwarte kleurtonen laten ons genieten van een bijzondere natuurpracht.  Een extra smalle, wat steile weg, voert ons naar de kraterrand van de Caldero Blanca.  Na de afdaling lopen we nog tot Mancha Blanca en beëindigen daar onze tocht van vandaag.  Een klein probleempje doet zich voor door een defecte bus.  We moeten wachten op een vervangende bus.  De Krauland-gids vangt dit goed op en trakteert de groep tijdens het wachten op een fles plaatselijke rum.  Straf spul, maar het gebaar wordt door de volstrekte meerderheid toch wel gewaardeerd.  Met een andere bus rijden we naar een plaatselijk restaurantje waar de lokale maaltijd de afsluiter wordt van deze eerste wandeldag.

Maandag 14/12  De wijnkrater van La Geria

Vandaag duurt de busrit bijzonder kort.  Als we aan onze wandeling beginnen, verwondert het iedereen – zeker de tuinliefhebbers onder ons – hoe men hier in zwarte lavakorrels aan groenteteelt doet.  Aardappelen, prei, maïs staan er onverwacht groen en gezond bij.  Eens de groene tuintjes achter ons, beginnen we aan de bestijging van de Guardilama (top 603m)  Links en rechts van ons ontelbare, door opgestapelde stenen walletjes omringde kuilen.  Daarin de ranken van de Malvesiadruif, waar men de lokale wijn mee maakt.  We hebben wel pech met het weer.  Niet dat het water giet, maar we krijgen toch de ganse voormiddag een druilerige regen over ons heen.  Daardoor lukt het ook al niet deftige foto’s te nemen van het toch wel zeer unieke landschap.  Jammer, maar het kan de pret niet drukken.  Iets na het middaguur bereiken we het restaurantje waar we weer typische gerechten aangeboden krijgen.  De bijzonder voedzame Canarische soep, een hoofdschotel met geitenvlees en een dessert, gemaakt van amandelen, honing, rum en room, worden ons deel.  Niemand horen klagen!  We zijn op een deftig uur weer in ons hotel zodat iedereen nog van een vrije namiddag en avond kan genieten.

Dinsdag 15/12 Risco de Famara

Deze keer brengt een langere busrit ons naar het noord-oosten van het eiland.  We starten onze tocht in Guinate.  We beginnen al meteen met een klim doorheen de krater van de vulkaan Los Helechos.  Alom is 3 à 400 jaar oude terrassenbouw zichtbaar.  De plaatselijke boeren hebben reeds heel lang geleden de zware arbeidsintensieve teelt omgeruild voor een ander leven aan de andere kant van de oceaan (vooral in Cuba).  Alles staat er wat verwilderd bij, maar precies daardoor ontstond hier een bijzondere en unieke flora.  Een mooie weg voert ons dan verder langsheen de hoogste klippenkust van het eiland; de Risco de Famara.  Op 400 meter onder ons glanst de Atlantische Oceaan hemelsblauw.  We krijgen ook een prachtig zicht op het vroegere pirateneiland La Graciosa.  We verlaten de kust om door een lieflijk dal af te dalen naar Haria, een wondermooi wit dorpje, bekend om zijn prachtige bloemen.  Dit wordt het eindpunt voor vandaag.  Voor we met de bus weer naar het hotel rijden, gaan we weer aan tafel om van een lokale specialiteit te genieten.

Woensdag 16/12  Las Nieves – de kerk van de heilige sneeuwmaagd.

Het meest afgelegen kerkje van het eiland; de Ermita de las Nieves, wordt het einddoel van deze wandeling.  Vanaf ons vertrekpunt stijgen we zo’n 600 hoogtemeter.  Helaas, driewerf helaas, verslecht het weer steeds meer naarmate we hogerop komen.  Van de panoramische zichten die we verwachtten, komt niet veel terecht.  Zelfs op een Canarisch eiland zoals Lanzarote, kan het weer al eens tegenvallen.  Vandaag hoeft Lanzarote niet onder te doen voor een echte Belgische regendag.  De wandelschoenen demonstreren hun waterdichtheid.  Het water kan er niet in, maar dat wat er langs de benen in loopt, kan er ook niet uit.  Als we naar de bus toelopen, bemerken we een bangelijke blik in de ogen van de buschauffeur die 28 verzopen wandelaars zijn voertuig ziet naderen.  Niemand kan aan dit slechte weer iets doen en gelukkig haalt de vrolijkheid in de groep, niettegenstaande alles, toch de bovenhand.

Donderdag 17/12  Pico Redondo – De bewaker van het eiland.

Aan de voet van de Rico Redondo staat de oudste kerk van Lanzarote.  Van daaruit vertrekt onze 5de en laatste wandeling.  We stijgen eerst een 100-tal hoogtemeter en dalen daarna af via een prachtige panoramaweg omheen de Rico Redondo.  We lopen hier in de zuidelijkste bergketen van Lanzarote, Los Ajaches, en dalen bijna 400 hoogtemeter af naar een klein idyllisch strandje, waar elkeen die dat wenst, kan baden.  Aansluitend doen we nog twee beklimmingen en afdalingen tot we het restaurantje bereiken waar we kunnen genieten van heerlijk verse vis en waar ook de afsluitende uitreiking van de Krauland-oorkonden geschiedt.  Na het officiële gedeelte, is er normaal voorzien dat de bus ons weer naar het hotel voert.  Maar te voet is het slechts 45 minuten langsheen de kustweg.  De volledige groep bedankt de chauffeur en laat de bus voor wat hij is en gaat wandelend richting hotel.  Een betere afsluiting van deze vijf wandeldagen kunnen we ons niet dromen.

Vrijdag 18/12  Vrije dag

Zoals op al onze reizen,  zwermt de groep uit langs alle kanten.  Men trekt erop uit met het openbaar vervoer, huurwagen, taxi of gewoon al wandelend.  Qua weersomstandigheden wordt dit de mooiste dag van de week.  Morgen vliegen we weer huiswaarts.  In België ligt er sneeuw!
En als we op zaterdag vliegen, zien we zowel in Spanje als in Frankrijk reeds heel wat besneeuwd land.  Als we in Arecife aan boord gingen was het 23° en als we in Brussel aankomen is het er -10° of een temperatuurschok van 33° Celcius!  Dat wordt even wennen.
Over enkele weken zoekt Aktivia echter weer de warmte op in Cuba en daarna volgen nog Malta, Almeria en Zakynthos.

Nota: Dit is een verslag van groep 1. Groep 2 deed dezelfde wandelingen, maar in een andere volgorde

Tekst en foto’s: Erik Lievens